സോഷ്യൽ മീഡിയ

മഹാഭാരതമോ, രണ്ടാമൂഴമൊ..?

രണ്ടാമൂഴം വായിച്ചിട്ടുള്ളവർക്ക് കാര്യം കുറച്ച് വ്യക്തമാകും. ദൈവിക തുല്യമായ ഒരു ഇതിഹാസ കൃതിയിൽ നിന്നും ഭീമന്റെ കണ്ണിലൂടെ കാണുന്ന പാണ്ഡവ – കൗരവ കാഴ്ചയാണ് രണ്ടാമൂഴം.

മഹാഭാരത കഥയിൽ കാണുന്ന ദൈവവിഗ്രഹങ്ങളോ ആദർശശുദ്ധിയോ ഒന്നും ഇവിടെ എം.ടി കാണിക്കുന്നില്ല. ഭഗവൻ കൃഷ്ണൻ ഇവിടെ വെറുമൊരു യാദവരാജാവ് മാത്രമാണ്. പാഞ്ചാലി വസ്ത്രാക്ഷേപത്തിൽ തുടരെ സാരികൾ നൽകി മാനം രക്ഷിച്ച കൃഷ്ണനെ ഇതിൽ കാണില്ല. വസ്ത്രാക്ഷേപം കഴിഞ്ഞു ദ്രൗപതിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന, താൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ യുധിഷ്ഠിരനെ ചൂത് കളിയ്ക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്ന ഒരു കൃഷ്ണൻ ഉണ്ട്.

യുദ്ധത്തിൽ ഭീമപുത്രൻ ഘടോൽക്കചൻ മരിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ അവൻ മരിച്ചത് നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ ആ കാട്ടാളനെ ഞാൻ കൊന്നേനെ എന്ന് പറയുന്ന കൃഷ്ണനും ഇതിലുണ്ട്. എന്തിനേറെപറയുന്നു, ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ദ്രൗപതി പോലും കൃഷ്ണനെ വിശ്വസിക്കരുതെന്നു ഭീമനോട് പറയുന്നുണ്ട്. ഇത്തരത്തിൽ വിശ്വാസങ്ങളെ ആകപ്പാടെ പൊളിച്ചെഴുത്തുന്ന രണ്ടാമൂഴത്തിൽ യുധിഷ്ടരനു നേർക്ക് കഴുത്തറക്കാൻ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന അർജുനൻ ഉണ്ട്. 

തന്നെക്കാൾ വലുതാവാൻ ആരെയും അനുവദിക്കാത്ത അസൂയാലുവായ അർജുനനും ഉണ്ട്. ഭീരുവും പലപ്പോഴും വിഡ്ഢിയുമാവുന്ന യുധിഷ്ഠരനുമുണ്ട്.
ശകുനിയെക്കാൾ ക്രൂരനായ ദ്രോണാചാര്യർ ഉണ്ട്.
കുന്തിയും ദ്രൗപതിയുമടക്കം കുടിലബുദ്ധിയുള്ള സാധാരണ സ്ത്രീകൾ ആയി മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട രണ്ടാമൂഴത്തിൽ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട രാജാവിനെക്കാളും സ്തുതി പാടുന്ന അർജുനനേക്കാളും യുദ്ധം വിജയിച്ച മഹാനായ ഭീമൻ ഉണ്ട്.

കാട്ടാളനു പിറന്ന കാരണത്താൽ അവസാന നിമിഷം രാജ്യഭരണം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ അമ്മയുടെയും രാജപത്നി ആവാൻ ഭീമനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ദ്രൗപതിയുമുണ്ട്.
എതിരാളികളിൽ സൂതപുത്രൻ എന്ന പേരിൽ അപമാനിക്കപ്പെട്ട കർണൻ, തോൽവിയറിയാത്ത ഈ കർണൻ പല പ്രാവശ്യം തോറ്റുപോയ കഥയുമുണ്ട്.
എങ്കിലും ഒരു വീരന്റെ പരിവേഷം രണ്ടാമൂഴം കർണനും ചാർത്തി നൽകുന്നുണ്ട്.

വിശ്വാസ സംഹിതകളെ പൊളിച്ചെഴുതിയ എം.ടി യുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് രണ്ടാമൂഴം സൃഷ്ടി, അത് മഹാഭാരതം അല്ല. രണ്ടാമൂഴത്തെ രണ്ടാമൂഴമാക്കി അവതരിപ്പിക്കുക. അതാണ് സാഹിത്യ മാന്യത. “ഭീമനെ പിന്തുടർന്നു മഹാഭാരതത്തിന്റെ പ്രപഞ്ചത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഊശാംതാടിയും പെരുവയറും വലിയ ഗദയും ചേർന്നതല്ല ഈ കഥാപാത്രമെന്നു വ്യക്തമാവും. കാമമോഹ വൈരാഗ്യങ്ങൾ മറച്ചുപിടിക്കേണ്ട ബാധ്യതയില്ലാത്ത പ്രാകൃതനായ യോദ്ധാവ്. തത്വ ചിന്തകളുടെയും നിയമങ്ങളുടെയും കെട്ടുപാടില്ലാത്ത വെറും മനുഷ്യന്റെ നിഷ്കളങ്കതയുടെ പാടിപ്പുകഴ്താത്ത കഥ”
എം.ടി യുടെ രണ്ടാമൂഴത്തിന് രണ്ടാമൂഴത്തിന്റെ മാത്രമായ അസ്തിത്വമുണ്ട്. എം.ടിക്ക് അത് എഴുതാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവുമുണ്ട്. അത് ഭാരതീയ സാംസ്കാരിക സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. അനുകൂലിക്കാനും പ്രതികൂലിക്കാനും അഗീകരിക്കാനും തള്ളിക്കളയാനും നിസ്സംഗതതോടെ സമീപിക്കാനും സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്, അതും ഭാരതീയ സാംസ്കാരിക സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്.

എങ്ങനെ അവതരിപ്പിച്ചാലും രണ്ടാമൂഴം രണ്ടാമൂഴം തന്നെയാണ്, മഹാഭാരതം മഹാഭാരതം തന്നെയാണ്. എം.ടിക്ക് എഴുതാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്, ഷെട്ടിക്ക് സിനിമ നിർമ്മിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്, മോഹൻലാലിന് അഭിനയിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്, മഹാഭാരതമെന്നോ രണ്ടാമൂഴമെന്നോ പേരിടാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്, 1000 കോടി ചിലവഴിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട് അതിനൊന്നും ആർക്കും എതിരു നിൽക്കാൻ സാധിക്കില്ല. പക്ഷെ, രണ്ടാമൂഴമെന്ന കഥയെ മഹാഭാരതം എന്നാക്കി ചിത്രീകരിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ അജണ്ടയെ ചർച്ചയാക്കാനും വാദിക്കാനും ഇരിക്കാതെ വയ്യാ.

രണ്ടാമൂഴം നോവൽ പുസ്തകം ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഇത് എന്തുകൊണ്ട് ചിന്തിച്ചില്ല എന്ന ചോദ്യം വന്നേക്കാം. അതിന് ഉത്തരം രണ്ടാമൂഴം ഒരിക്കലും മഹാഭാരതം ആയിരുന്നില്ല. ആ വിത്യസ്തത വായിച്ച് ആസ്വദിച്ചവരാണ് നാമെല്ലാവരും. ആ രണ്ടാമൂഴം മഹാഭാരതം എന്നാക്കി ചിത്രികരിക്കുമ്പോഴാണ് സാക്ഷാത്കാര വഞ്ചന സംഭവിക്കുന്നത്. ഇത് വിശ്വാസികളേയും ആസ്വാദകരേയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എം.ടി യുടെ സാഹിത്യ കാപട്യമാണ്. മറ്റൊന്ന് വായനാക്കാരേക്കാൾ ഏറെ സിനിമക്ക് ആസ്വാദകരുണ്ടെന്നതും ചിന്തനീയമാണ്.

ഇന്ത്യൻ സിനിമാലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ചാണ് രണ്ടാമൂഴത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം വന്നത്. 1000 കോടി എന്ന വലിയൊരു ബഡ്ജറ്റിൽ സിനിമ വരുന്നു. ഇപ്പൊ ഈ ചർച്ചകളുടേയും വിവാദങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാനം ലാഭകണക്കുകളാണ്. അതിനു വേണ്ടിയാണ് ലോകത്തിലെ കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന സംഭവ വികാസങ്ങൾ വളച്ചൊടിച്ച് സിനിമയാക്കുന്നത്. ഇത് വിവാദമാകുമെന്ന് അണിയറക്കാർക്ക് അറിയാം. സിനിമ കാണാൻ ആളുകൾ കയറണം. അതിന് വേണ്ടിയാണ് രണ്ടാമൂഴം രണ്ടാമൂഴമായി ചിത്രീകരിക്കാതെ മഹാഭാരതമാക്കുന്നത്. വേൾഡ് വൈഡ് റീലി സിംഗ് ആയതു കൊണ്ട് രണ്ടാമൂഴമാണ് മഹാഭാരതമെന്ന് ഏറെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനും സാധിക്കും എന്നതും ഏറെ പ്രസക്തമാണ്. 

വലിയ തുക മുതൽമുടക്ക്. രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ ആയിട്ടാണ് റിലീസ് ആവുന്നത്. കൗരവരും പാണ്ഡവരും ഉൾപ്പെടെ 105 പേർ പിന്നെ ദ്രോണർ, ഭീഷ്മർ, വിദുരർ, അഭിമന്യു, ജയദ്രഥൻ, കുന്തി, ദ്രൗപതി, ബലന്ധര തുടങ്ങി വമ്പൻ സ്റ്റാർ കാസ്റ്റ് തന്നെ വേണ്ടിവരും. ഇനി വർഷങ്ങൾക്കോ യുഗങ്ങൾക്കോ മുൻപോ ഉണ്ടായിരുന്ന മൃഗങ്ങൾ, കാടുകൾ, ആയുധങ്ങൾ, തുടങ്ങി സർവ്വതും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടണം. പാഞ്ചാലപുരം, ഹസ്തിനപുരി, യാദവപുരം, കുരുക്ഷേത്ര, കാശി, ഋഷിസദസ്, ഗാന്ധാരം, കേകയം, മാദ്രം, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം, മധുര, കാമ്പില്യം, ഛേദി, മാഗധം, അംഗം, കാമരൂപം, ബ്രഹന്നള ആയി അർജുൻ ഒളിവിൽ താമസിച്ച നാട്ടു ദേശം മുതൽ നൂറു കണക്കിന് സ്ഥലങ്ങളും കൊട്ടാരങ്ങളും കാടും മേടും പുനർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടണം. 48 ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന നഷ്ടങ്ങൾ മാത്രമുണ്ടായ ഭീകര യുദ്ധം, ഭീമനും, ബകനും, ഹിഡുംബനുമായി ഉണ്ടായ യുദ്ധങ്ങൾ ഇതൊക്കെ ചിത്രീകരിക്കണം. 18 അക്ഷൗഹിണികൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധം. ഒരു അക്ഷൗഹിണിയിൽ 21870 ആനകളും അത്രയും തേരുകളും അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി കുതിരകളും അഞ്ചിരട്ടി കാലാലുകളും ഉണ്ടാവും. രണ്ടാമൂഴം അതിന്റെ സത്ത ചോരാതെ സിനിമായാക്കുമ്പോൾ അതിനെ ഒരിക്കലും മഹാഭാരതമാക്കി ചിത്രീകരിക്കരുത്. രണ്ടാമൂഴമായി തന്നെ തുടരട്ടെ. എന്താണെങ്കിലും മോഹൻലാലിന്റെ അഭിനയ മികവിന്റെ പരീക്ഷണം കൂടിയാകും ഈ സിനിമ. മോഹൻലാലിന്റെ അഭിനയത്തെ മാത്രം അനുകൂലിക്കാതിരിക്കാൻ വയ്യാ. 

മഹാഭാരതകഥയിൽ ഇത്ര വലിയ പൊളിച്ചെഴുത്ത് നടത്തിയ എം.ടി എഴുത്തുകാരൻ ഒന്നും കാണാതെയല്ല തന്റെ ഭീമനെ മോഹൻലാൽ അവതരിപ്പിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചത്. ശരീരം കൊണ്ടും അഭിനയം കൊണ്ടും ഭീമനെ അടയാളപ്പെടുത്താൻ ഏറ്റവും മികച്ച ചോയ്സ് തന്നെയാണ് മോഹൻലാൽ. വി എ ശ്രീകുമാർ എന്ന സംവിധായകന്റെ കഴിവുകളെക്കുറിച്ചു ഒന്നുമെനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ കിടയറ്റ തിരക്കഥയാവും എംടി ഒരുക്കുക. ആയിരം മുടക്കിയാലും തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ പാകത്തിൽ ഗ്ലോബൽ ഏറ്റെൻഷൻ കിട്ടുന്ന ഒരു പ്രോഡക്ട് കൂടിയാണ് രണ്ടാമൂഴം. സ്‌ക്രീനിൽ മഹാഭാരതചരിത്രം വിവാദമാകുമ്പോൾ (?) നായകനായി നമ്മുടെ ലാലേട്ടന്റെ അഭിനയ മികവിനെ അംഗീകരിച്ചേ മതിയാകൂ.

ഭീമനിലൂടെ കാണുന്ന കഥയിൽ മോഹൻലാലിനെ ഭീമൻ ആയി സങ്കൽപ്പിക്കാൻ ആവുന്നില്ല, അദ്ദേഹത്തിന് സിക്സ് പാക്ക് ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നവർ രണ്ടാമൂഴം വായിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് നിസംശയം പറയാം കാരണം, ഭീമന്റെ വേഗതക്കു മുൻപിൽ പതറിയ കർണൻ തോൽവി മണക്കുമ്പോൾ, ഭീമൻ കർണ്ണനെ കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ്‌ വിശോകൻ കർണ്ണനെ കൊല്ലരുത് അത് നിന്റെ ചേട്ടനാണ് എന്നറിയിക്കുന്നത്. ആ വാർത്തയിൽ തളർന്നു പോകുന്നു ഭീമൻ. ഭീമൻ തോറ്റു എന്ന് കരുതുന്ന കർണൻ പറയുന്നതിങ്ങനെ “വൃകോദര, പെരുവയറാ, യുദ്ധം നിനക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ല, അവന്റെയൊരു പെരുവയറും ഊശാൻ താടിയും” ഇതിൽ എവിടെയാണ് സുഹൃത്തുക്കളെ ഭീമന് സിക്സ് പാക്ക്. മറ്റൊരു സന്ദർഭം പരിശോധിക്കാം, യുദ്ധം തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപായി ഭീമന്റെ രൂപത്തിൽ കൈകാലുകൾ ചലിക്കുന്ന ഒരു യന്ത്രം ഉണ്ടാക്കി അതിനെ എതിരിടുന്ന ദുര്യോധനൻ. യുദ്ധാവസാനം ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തുന്ന ഭീമസേനൻ കാണുന്നത് വലിയ വയറും തലയുമുള്ള തന്റെ യന്ത്രരൂപമാണ്. ഇതിലും എവിടെയാണ് സുഹൃത്തുക്കളെ സിക്സ് പാക്ക്. ഘടോൽക്കച്ചനും അഭിമന്യുവും നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും, കർണൻ സഹോദരൻ എന്നറിയുമ്പോഴും, അരക്കില്ലം തീ പിടിക്കുമ്പോൾ പുരോചനനെ കൊല്ലാൻ തിരിച്ചു കയറുമ്പോഴും, ഋഷി സദസ്സിൽ ആദ്യമായി മകൻ ഘടോൽക്കച്ചനെ കാണുമ്പോഴും മാനസിക സങ്കർഷം ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തുന്ന ഭീമനെ അവതരിപ്പിക്കാൻ മറ്റൊരു ചോയ്സ് ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല.

അഭിനയജീവിതത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ കഥാപാത്രം അവതരിപ്പിക്കാൻ മോഹൻലാൽ എന്തുമാത്രം തയാറെടുപ്പ് നടത്തും എന്നത് ചിന്തിക്കാവുന്നതെ ഉള്ളു. ഈ അഭിനയ ജീവിതത്തിൽ ഭീമസേനനേക്കാൾ വലിയൊരു വേഷം ചെയ്യാൻ ബാക്കിയില്ലല്ലോ അദ്ദേഹത്തിന്. പക്ഷെ വളച്ചൊടിച്ച കഥയിലെ നായകനായി ചരിത്രം മോഹൻലാലിനെ വിലയിരുത്തും എന്നതിൽ തർക്കമില്ല.
അഭിനയമെന്ന നിലയിൽ മോഹലാലിനും സാഹിത്യ സൃഷ്ടി എന്ന നിലയിൽ എം.ടിക്കും നമ്മുടെ സംസ്കാരം അംഗീകാരം നൽകുമെന്നതാണ് അതിലേറെ വിചിത്രം.

കടപ്പാട് : കെ കെ മനോജ് 

Show More

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close